David PeónWeb Personal

David Peón

Dr. Peón

Alá van catro anos da miña vida...

.

photo by pernasfrouxas (obrigado!)

 

Tentar agradecer nunhas breves liñas a todas as persoas e institucións que, durante os máis de catro anos de desenvolvemento e elaboración desta tese doutoral, prestaron a súa colaboración desinteresada ou influíron nos meus pensamentos e coñecementos sintetizados na mesma, sería de todo inacadable. Vaia o meu recoñecemento e agradecemento por tanto a todos vós, profesores, persoal e alumnos da FEE pola vosa axuda, e en particular a todos os compañeiros do Departamento de Economía Financeira e Contabilidade.

Quixera agradecer persoalmente a aqueles que realizaron achegas de moita valía na elaboración dos artigos e publicacións que resultaron desta tese: os compañeiros Ángel Fernández, Cristina Anido, Emma Iglesias, Fernando de Llano, Flora Muíño, José A. Novo, José M. Seijas, Manuel Gómez, Marcos Vizcaíno, Paolo Rungo e Rafael Gómez, así como a Andrea Ceschi, Javier Iglesias, Juan Vilar, Jose A. Vilar, Manuel F. Grela, Tomasz Michalski, revisores anónimos e editores dos diversos journals. O meu agradecemento especial a Enrico Cervellati e Jorge Rodriguez pola súa orientación. Colaboraron moi especialmente na elaboración dalgunhas partes da tese os compañeiros Paulino Martínez no deseño da aplicación informática e Xosé M. Filgueira en axuda técnica. Por último, agracecer a todos e cada un dos 126 alumnos participantes no experimento a súa participación.

Expreso finalmente a miña gratitude a todos aqueles os que, sen a súa colaboración, esta tese nunca tería sido unha realidade. Ao Grupo BBVA por facilitarme a miña dedicación á tese durante catro anos. Ao Departamento de Economía Financeira e Contabilidade da UDC por todas as facilidades para o desempeño das miñas actividades docentes e de investigación. A miña enorme gratitude e recoñecemento aos meus directores de tese, Dr. Manel Antelo e Dr. Anxo Calvo, pola súa sabedoría, orientación, e apoio en todo momento. Tivestes moita paciencia...

E moi especialmente a meus pais e irmans, e a María, a quen lle debo todo o seu apoio estes anos, a paciencia e o ánimo nas interminables horas e preocupacións que deu de si este traballo, e por sacar adiante ás nosas xoias, Anxo e Pablo. Quérovos.

Última actualización en
28Ene2015
 

Padrón 2014

Seis meses sen publicar na web ben merecen unha pequena explicación. Hai seis meses voltei á miña actividade profesional, combinado cós últimos meses de voráxine para ter todo listo (últimas revisións, burocracia administrativa, imprenta...) para o acto de Defensa da miña Tese de Doutoramento o vindeiro 16 de xaneiro. A partir desa data espero recuperar algo as miñas publicacións na web sobre actualidade económica, pero non será xa ao ritmo de anos anteriores.

 

Unha das teimas das que seguirei escribindo é o problema demográfico de Galicia. Recentemente veño de actualizar o working paper "Patróns de Despoboamento Rural", xa en avaliación en revista académica. Tédelo á vosa disposición en documentos - academic papers. Un dos principais resultados deste estudo estatístico có colega Xosé M. Filgueira é cuantificar en que medida as comarcas do rural precisan, ou ben dunha cabeceira de comarca poboada, ou ben dunha cercanía aos principais nodos poboacionais do país. En concreto, as comarcas con cabeceira inferior a 5.000 habitantes e alonxadas das principais cidades están a perder poboación de maneira alarmante.

 

Onte o INE ven de publicar o Padrón 2014. Ilustro aqui con tres gráficas (principalmente as dúas primeiras) o porque do alarmante da situación.

 

Cabeceiras inferiores a 10 mil habitantes

 

Na primeira gráfica, unha selección de pequenas vilas (inferiores a 10.000 habitantes) pero necesarias para o obxectivo de equilibrio do territorio. Quede claro, por tanto, que non é unha selección "do peor" demográficamente do país: para iso xa poño a modo de exemplo os casos de Dozón (o peor concello de Galicia no pasado recente, unha autentica sangría nas últimas 2 décadas chegando a perder máis da metade da poboación) e Navia de Suarna, exemplo habitual que emprego para ilustrar a situación da Montaña Lucense e boa parte da provincia de Ourense, con perdas no entorno do 40% en só 18 anos.

O problema, como digo, non é tanto todos os exemplos de concellos do rural que se queiran poñer, senón que as pequenas vilas non están a conseguir reter poboación e, polo tanto, móstranse incapaces de actuar como polo demográfico que reteña a sangría dos concellos do rural dos que son cabeceira. Sirvan como exemplo Mondoñedo (-26% en 18 anos), Muxía (-23.5%), Chantada (-16.5%) ou Celanova (-7.5%), entre outros. Destaca Allariz (+17%) como cáseque o único exemplo de Galicia capaz de xerar unha dinámica endóxena positiva (isto é, non motivado polo papel de barrio dormitorio dunha das cidades galegas).

 

Vilas (10 a 25 mil habitantes)

 

As vilas de 10 a 25 mil habitantes deberían ser unha aposta de país, ou dende logo deberían selo aquelas que representan o polo demográfico de referencia dunha ampla rexión rural. Boa parte destes exemplos foron seleccionados na gráfica. Porén, só contados casos conseguiron incrementar poboación e, có cambio de ciclo, apuntan cando menos a unha situación de estancamento nos vindeiros anos. Son os casos de Burela (+22% en 18 anos), Verín (+19%), O Barco de Valdeorras (+17.5%) ou O Carballiño (+16%). Lalín, Monforte de Lemos ou Sarria apenas conseguen manter a poboación de hai 20 anos. Por último, o estudo "Patróns de Despoboamento Rural" mostra que as dúas maiores rexións de Galicia con comportamento moi negativo nas últimas dúas décadas son Ferrolterra e Costa da Morte. Na gráfica podemos ver como dúas das principais vilas desas comarcas, Santa Comba e As Pontes, perden poboación de maneira significativa (en torno ao 15%).

 

Sete cidades

 

Por último, as sete principais cidades galegas apenas atraen poboación (en particular, A Coruña e Vigo), se ben neste caso os procesos de asentamento estanse a producir nos concellos colindantes: Santiago (Ames e Oroso, có +125% e +63% en 18 anos), Ourense (Barbadás, +98%) e A Coruña (Cambre e Culleredo, +60% e +59%) son os exemplos paradigmáticos. Con todo, o proceso ralentizouse significativamente en todas estas vilas a partir da crise en 2008.

De entre as cidades, só Lugo e Pontevedra conseguiron medrar poboación significativamente nas últimas dúas décadas (en torno ao 10 - 15% pero, de novo, con claro signo de estancamento recente) e, no lado negativo, o alarmante caso do Ferrol: perde un 1% de poboación cada ano e a cousa non ten visos de deterse.

Última actualización en
23Dic2014
 

Defensa Tese Doutoramento

E chegou o día.

 

O vindeiro 16 de xaneiro de 2015 terá lugar o meu acto de Defensa da Tese de Doutoramento Behavioral Microfoundations of Retail Credit Markets: A Theoretical and Experimental Approximation, depositada públicamente o pasado mes de novembro.

 

O Tribunal que avaliará a miña Tese está composto polos seguintes Profesores Doutores:

 

PRESIDENTE: ANDRÉS ARAÚJO DE LA MATA, Universidad del País Vasco - EHU

VOGAL 1ª: IRENE COMEIG RAMÍREZ, Universitat de Valencia

VOGAL 2º: IVÁN BARREDA TARRAZONA, Universitat Jaume I

VOGAL 3º: LUIS ALBERTO OTERO GONZÁLEZ, Universidade de Santiago de Compostela

SECRETARIA: SUSANA IGLESIAS ANTELO, Universidade da Coruña


A hora e lugar do evento será 16 de xaneiro ás 12:00 horas no Salón de Graos da Facultade de Economía e Empresa da UDC.

 

Estades tod@s convidad@s.

 

 

Última actualización en
23Dic2014
 

Patrons de despoboamento rural

Na sección 'Documentos - Academic Papers' acabamos de poñer a disposición de calquer interesado a versión actual, aínda en formato working paper, do estudo por Xosé M. Filgueira e David Peón "Patróns de despoboamento do rural galego". A base de datos do estudo está tamén dispoñible en 'Documentos - Economic data - Galicia'.

 

No artigo levamos a cabo unha análise estatística para contrastar e cuantificar algunhas das observacións clásicas na problemática demográfica de Galicia e a súa polaridade rural – urbana. Primeiro, íllase o efecto arrastre demográfico para identificar distintos patróns de despoboamento a nivel comarcal ao longo das últimas dúas décadas descontado o efecto migratorio histórico. Esta análise mostraría unha visión alternativa do proceso de despoboamento, caracterizada pola conformación dun anel central de dinámica demográfica positiva a partir das cidades galegas de interior.

 

Segundo, profúndase na análise estatística da polaridade rural – urbana cunha medición do papel xogado por diversos parámetros de vertebración xeográfica da poboación galega. A este efecto, resultan determinantes a poboación da cabeceira de comarca –cunha perda de poboación do -0,55% anual nas comarcas con cabeceira inferior a 5.000 habitantes- e a distancia por estrada á máis próxima das sete cidades galegas –cun -0,17% adicional.

 

Terceiro, descontado o efecto arrastre da emigración pasada e vertebración xeográfica do territorio, explícase a evolución das distintas comarcas en función da distribución sectorial do PIB, ao efecto de identificar os sectores económicos que máis axudaron no pasado recente a conter o devalo demográfico das comarcas rurais.

 
<< Inicio < Anterior 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Siguiente > Fin >>

Página 1 de 32

Usamos cookies para que conseguir una web funcional y agradable para todos los usuarios. Si quieres saber más sobre las cookies y como borrarlas, lee esta guía sobre cookies.

Puedes confiar en esta web.

EU Cookie Directive Module Information