David PeónWeb Personal

Please let me introduce my new book: "Financial Markets: A Guided Tour", by Manel Antelo (Universidade de Santiago de Compostela) e David Peón (Universidade da Coruña)

COVER

BACK PAGE

You may buy it HERE.

O artigo de hoxe ten dúas partes: unha recomendación, e unha esperanza.

A recomendación corresponde á web estatística do Banco Central Europeo: Statistical Data Warehouse (SDW). Se non a coñeces xa estás tardando, sexas lego en economía e finanzas ou non (no segundo caso estás tardando... e moito!!). Unha maravilla por contidos, facilidade de navegación, e por proporcionar táboas, gráficas e ficheiros descargables de case calquer información económica e financeira que precisedes a respecto das economías da Unión Europea ou da UE no seu conxunto.

A esperanza corresponde á victoria en Francia de François Hollande. Moitas das 60 medidas que Hollande se compromete a aplicar en Francia representan un claro (e necesario!) xiro ás desoladoras políticas de austeridade que impoñen aos países do sur de Europa o dueto Merkozy. O simple feito de romper ese dueto representa un cambio sustancial (claro que a victoria de Hollande deberá ser refrendada o 6 de maio, non poñamos o carro diante dos bois...).

Para explicar porque un cambio é necesario, compre arroxar un pouco de luz sobre a realidade das finanzas públicas españolas. Analicemos niveis de gasto público, ingresos públicos e débeda externa de España en comparación aos países do entorno. As dúas primeiras gráficas, por certo, son extraídas da web SDW que arriba recomendo.

Gasto Público

(azul España, vermello Alemania, verde Zona euro). O gasto público do Estado español é inferior en case 6 puntos con respecto á zona euro (45,5% do PIB vs 51%). Se ben ninguén nega a necesidade de xestionar os recursos públicos con eficiencia e as bondades da austeridade pública hoxe e en calquer momento, o que si negamos moitos economistas (e cada vez máis) é que o problema español sexa un problema de gasto público excesivo.

Máis ben, os problemas son outros:

Ingresos públicos

(azul España, vermello Alemania, verde Zona euro). O Estado español recauda o 35% do PIB, a media da Zona euro o 45%. Polo tanto, recaudando o mesmo que Europa (45%) non teríamos déficit. Apréciase claramente o desplome da recaudación en España, cousa que non acontece nos demáis países da Unión. Boa parte desa recaudación procede, probablemente e como suxire a tendencia alcista de 2003 a 2007), do pinchazo da burbulla inmobiliaria.

España ten un problema moi serio de fraude fiscal e un sistema impositivo ineficiente. Quizáis cando empecemos a tratar os problemas reais da economía española comecemos a sair desta.

Por último, unha pregunta: Os acreedores de España de que teñen medo, de que non pague o Estado ou de que non paguen bancos e empresas? A resposta está na débeda externa:

Débeda exterior

Só o 16% da débeda externa é do Estado (moi inferior ao 35%-45% que pesa o Estado en terminos de ingresos - gastos). En cambio, o 40% dos 1,8 billóns de euros que debemos ao exterior é débeda dos bancos, e o 24% de empresas e economías domésticas.

España chegou a 2008 con superávit nas súas contas públicas, e aínda en 2011 continúa sendo de entre as principais potencias económicas europeas e mundiais o país con menor débeda pública acumulada (menos que USA, Xapón, Alemania, Francia, Italia, UK...). Dous anos de políticas de austeridade non deron resultado, máis ben parecen conducir ao suicidio económico. E unha análise de ingresos, gasto público, débeda externa e débeda pública acumulada mostran ás claras o porque.

Necesitamos un xiro na política económica, e con urxencia! Benvido Monsieur Hollande! Poñemos as nosas esperanzas nas túas mans!

I'm working hard these days in learning how to calibrate the parameters of the piecewise value function and the probability weighting function according to Tversky and Kahneman's (1992) Cumulative Prospect Theory. I guess probably most of you don't know what I'm talking about, but no worries, it doesn't matter. I'm just working hard for my thesis, and I saw this:

This is the number of academic papers about Prospect Theory in Economics, Finance and Social Sciences that can be found in Scopus database since Kahneman and Tversky's (1979) "Prospect Theory: An analysis of decision under risk", the most cited paper in 'Econometrica' and for which they were eventually granted with the Nobel prize in Economics in 2002 (well, actually only Kahneman because Tversky was dead already, but we all know the prize was a recognition for both researchers).

Until the 1990s Behavioral Finance (and particularly Prospect Theory) was a field only for 'geeks'. Now it has changed. Well, that is true particularly in most Universities around the world, but not here! This is dedicated to all my mates in Universidade da Coruña and BBVA who still wonder "what is that you are working on? psychology or something?"...

If you want to learn more about Behavioral Finance you may read this article (Noahpinion, "Behavioral finance people are doing experiments!") if you have a couple of minutes, or watch this amazing documentary, 'El poder del dinero' (spanish)...

...if you have an hour or so.

('El poder del dinero' is a documentary broadcasted by Documentos TV of RTVE, but it is not available there anynmore. I found it on the youtube and there you can see it if you click on the image above).

Dado que entre as clases, a tese e a recente paternidade non é que me sobre o tempo últimamente para falar da situación económica, sempre se pode facer un par de recomendacións de lectura imprescindible nos blogues que afortunadamente tanto abundan por internet para saber algo máis de economía. Déixovos un par de recomendacións para ler de vagar:

• Bradford De Long, "Recent things worth noting" (english). De Long resume nun artigo tres das súas principais aportacións no blogue para explicar de maneira sinxela os fundamentos da política fiscal e o multiplicador do gasto público. Tres leccións para entender como funcionan (e moi importante, cando debemos agardar que funcionen e cando non) as políticas expansivas de gasto público (a.k.a. keynesianas).

• Cesar Molinas, "Dar sentido a las reformas" (español). Molinas ven de rematar unha excelente colaboración de catro artigos para o sumplemento de economía dominical en El País e recollidos polo blogue de FEDEA onde avoga por unha serie de elementos que as reformas a implementar na economía española deberían ter en conta. Non concordo con todo o que propón, pero a lectura dos catro artigos é un exercicio de pedagoxía económica impagable. Recomendo particularmente os artigos "España capital Madrid" e "I+D+E+i+e".